RECENSIE: The Stranglers – Vlad The Oligarch
Eerlijk is eerlijk.
Dit is een flutnummer.
En soms is dat ook gewoon de conclusie.
Vlad The Oligarch begint met een scheepshoorn. Zo’n geluid dat je normaal hoort wanneer een ferry vertrekt en de passagiers nog snel naar binnen moeten. Alleen hier denk je vooral: misschien hadden we beter meteen weer van boord kunnen gaan.
Het intro doet even denken aan Night Boat To Cairo van Madness. Alleen waar dat nummer speels, chaotisch en onweerstaanbaar was, voelt dit meer alsof iemand dat idee heeft gehoord en dacht: laten we ook een bootgeluid doen.
Daarna gebeurt er eigenlijk niet zoveel.
De band probeert er een soort politiek nummer van te maken. Een beetje satire, een beetje maatschappijkritiek. Maar het blijft allemaal oppervlakkig. Alsof iemand een krantenkop heeft gelezen en daar een refrein omheen heeft gebouwd.
Muzikaal is het nog vlakker.
Een baslijn die braaf doorloopt, gitaren die nergens bijten en een refrein dat klinkt alsof de band zelf ook niet helemaal gelooft dat dit een goed idee was.
En dat is jammer.
Want The Stranglers hebben een verleden vol spannende, donkere en eigenzinnige muziek. Bands die ooit zo scherp waren, verdienen eigenlijk betere nummers dan dit.
Maar soms is inspiratie gewoon even op.
Beoordeling: ★★☆☆☆
Cijfer: 4,5
Hitpotentie: 4,8
Zelfs de boot wil hier waarschijnlijk snel weer wegvaren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten