ALBUMRECENSIE: Harry Styles – Kiss All the Time. Disco, Occasionally
Er zijn popalbums die je meteen bij de keel grijpen.
En er zijn popalbums die je vriendelijk een drankje aanbieden en vervolgens drie kwartier lang beleefd naast je blijven zitten.
Het nieuwe album van Harry Styles hoort duidelijk bij die tweede categorie.
Kiss All the Time. Disco, Occasionally klinkt precies zoals de titel suggereert: stijlvol, relaxed, een beetje retro en vooral heel erg aangenaam. De muziek is warm, subtiel en perfect geproduceerd. Gitaarlijnen die zacht glanzen, baspartijen die soepel rollen en arrangementen die nergens overdreven worden.
Alles voelt… prettig.
Misschien zelfs té prettig.
Harry Styles heeft inmiddels een duidelijke formule gevonden: seventies pop, een vleugje soft rock, wat disco hier en daar en een productie die klinkt alsof hij rechtstreeks uit een dure vintage studio komt.
En muzikaal werkt dat nog steeds uitstekend.
Maar dan zijn er de teksten.
En daar begint het te wringen.
Vanaf de titel voel je het al. Kiss All the Time. Disco, Occasionally. Dat klinkt als een slogan op een totebag die je koopt in een conceptwinkel waar koffie €6 kost. Het klinkt leuk, maar het betekent eigenlijk niets.
En dat probleem keert regelmatig terug op het album.
Harry zingt mooi. Zijn stem blijft charmant en ontspannen. Maar veel zinnen voelen alsof ze nét niet af zijn. Alsof iemand halverwege dacht: ach, dit klinkt wel goed genoeg.
Dat maakt het album muzikaal sterk, maar inhoudelijk soms een beetje leeg.
En dat is jammer, want Styles heeft duidelijk het talent en de band om iets écht bijzonders te maken.
Nu blijft het vooral heel aangenaam.
En af en toe zelfs heel goed.
Maar zelden essentieel.
Beoordeling: ★★★★☆
Cijfer: 7,8
Hitpotentie: 9,0
Altijd lekker.
Soms briljant.
Maar zelden onmisbaar.https://www.youtube.com/watch?v=o6jQo3-iCao
Geen opmerkingen:
Een reactie posten