Er zijn van die weken waarin liefhebbers van de jaren tachtig ineens verwend worden.
Eerst verrast When In Rome met de uitstekende new-wave-single Human Nature en nauwelijks bekomen daarvan dient zich alweer een oude bekende aan. Dit keer is het **Howard Jones>, een artiest die voor veel synthpopliefhebbers een vaste plek heeft tussen de grootheden van de jaren tachtig.
En weet je wat misschien nog wel het mooiste is?
Hij kan het nog steeds.
Dat klinkt simpel, maar hoeveel artiesten uit die periode brengen tegenwoordig nog nieuw werk uit dat werkelijk overtuigt? Vaak hoor je vooral een kopie van vroeger of een wanhopige poging om modern te klinken.
Howard Jones kiest gelukkig voor geen van beide.
Vanaf de eerste synthesizerklanken herken je onmiddellijk zijn muzikale handtekening. Warme toetsen, een melodie die zich rustig ontvouwt en een productie die modern klinkt zonder de typische Howard Jones-sfeer te verliezen.
Dat is een kunst op zich.
De stem is natuurlijk ouder geworden. Dat hoor je. Maar juist daardoor krijgt Stand Up extra geloofwaardigheid. Hij hoeft niets meer te bewijzen. Iedere regel klinkt alsof hij wordt gezongen door iemand die het leven inmiddels van alle kanten heeft bekeken.
En misschien maakt dat deze single juist zo sterk.
Muzikaal blijft Jones trouw aan zichzelf. Geen overdreven elektronische effecten of geforceerde dancebeats, maar smaakvolle synthesizers, subtiele ritmes en een refrein dat zich langzaam maar zeker in je hoofd nestelt.
Tijdens het luisteren hoor je waarom nummers als Hide and Seek, What Is Love? en New Song nog altijd zo geliefd zijn. Niet omdat ze ingewikkeld zijn, maar omdat ze melodieën bevatten die blijven hangen.
Stand Up sluit daar verrassend mooi bij aan.
De productie is warm en helder. De synths klinken rijk zonder ouderwets te worden en de ritmesectie geeft het nummer precies voldoende vaart. Er zit bovendien een positieve energie in de muziek die aanstekelijk werkt.
En dat is misschien wel precies wat Howard Jones wil bereiken.
Geen nostalgische trip.
Maar laten horen dat goede synthpop tijdloos kan zijn.
Natuurlijk is Stand Up geen nieuwe Hide and Seek. Zulke klassiekers schrijf je misschien maar één keer in je leven.
Maar eerlijk gezegd hoeft dat ook niet.
Dit is gewoon een uitstekend geschreven popsong van een muzikant die nog steeds begrijpt hoe je een goede melodie schrijft.
Dat verdient respect.
Sterker nog, het verdient een groot compliment.
Want waar veel leeftijdsgenoten teren op hun verleden, laat Howard Jones horen dat hij ook in het heden nog iets te vertellen heeft.
En dat hoor je in iedere noot.
⭐ Sterrenbeoordeling
★★★★½
Cijfer: 9,1
Hitpotentie: 8,5
🎹✨ Met Stand Up bewijst Howard Jones dat klasse geen houdbaarheidsdatum kent. De warme synths, sterke melodie en positieve uitstraling maken dit tot een van zijn beste nieuwe singles in jaren. Geen goedkope nostalgie, maar een eigentijdse synthpopsong van een artiest die nog altijd weet hoe hij een lied moet schrijven. Hij kan het inderdaad nog steeds.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten