Record of the Week – Ella Langley – Choosin' Texas
Soms gaat de prijs niet naar je favoriete nummer, maar naar het mooiste verhaal
Laat ik meteen eerlijk zijn. Choosin' Texas van Ella Langley is niet het nummer dat ik de afgelopen week het vaakst heb opgezet. Sterker nog, muzikaal doet het me eigenlijk verrassend weinig. De moderne countrysound, de voorspelbare opbouw en het veilige refrein liggen nu eenmaal ver af van mijn eigen muzieksmaak. Geef mij maar Editors, Elbow, The National of Peter Gabriel.
En toch...
Deze week krijgt Ella Langley van De Alternatieve Muziekman de titel Record of the Week.
Niet omdat Choosin' Texas voor mij het beste nummer van de week is, maar omdat het soms goed is om verder te kijken dan je eigen smaak. Achter deze hit schuilt namelijk een verhaal dat minstens zo mooi is als de muziek zelf.
Ella Langley is geen artiest die gisteren ineens uit de lucht kwam vallen dankzij één viral filmpje. Ze heeft jarenlang gewerkt aan haar carrière. Kleine zalen, eindeloze optredens, kilometers maken, liedjes schrijven, blijven geloven in jezelf terwijl succes nog ver weg lijkt. Dat is tegenwoordig bijna ouderwets. In een tijd waarin algoritmes soms belangrijker lijken dan talent, is haar doorbraak vooral een beloning voor doorzettingsvermogen.
En daar heb ik enorm veel respect voor.
Muzikaal doet Choosin' Texas precies wat je van een hedendaagse countrypopsingle mag verwachten. De gitaren klinken stevig, de productie is strak en radiovriendelijk, en Ella Langley zingt met overtuiging. Haar stem heeft karakter en geloofwaardigheid. Je hoort dat ze deze muziek leeft.
Toch mis ik persoonlijk iets. Ik wacht tijdens het luisteren steeds op een onverwachte wending, een bijzonder arrangement of een melodie die me echt verrast. Dat moment komt helaas nooit. Het nummer blijft netjes binnen de lijntjes kleuren. Voor veel luisteraars zal dat juist de kracht zijn. Voor mij voelt het iets te veilig.
Maar soms draait muziek niet alleen om originaliteit.
Soms draait muziek om timing.
Om jarenlang blijven knokken totdat eindelijk alles op zijn plek valt. Dan wordt een nummer ineens groter dan alleen de noten die je hoort. Dan wordt het een symbool van volhouden.
En eerlijk is eerlijk: dat vind ik misschien nog wel mooier dan de plaat zelf.
Ik gun Ella Langley dit succes van harte. Niet omdat Choosin' Texas mijn favoriete single van het jaar is, maar omdat ik altijd bewondering heb voor artiesten die niet opgeven. Muziek is een marathon, geen sprint. En Langley bewijst dat geduld uiteindelijk beloond kan worden.
Misschien is dat wel de echte boodschap van deze week.
Niet ieder Record of the Week hoeft mijn persoonlijke smaak perfect te vertegenwoordigen. Soms verdient een artiest die titel omdat hij of zij laat zien dat passie, hard werken en volhouden uiteindelijk toch worden beloond. Dat verhaal is minstens zo inspirerend als een geweldige melodie.
De Alternatieve Muziekman zegt: Choosin' Texas zal niet in mijn persoonlijke Top 10 van 2026 eindigen. Daarvoor mis ik de eigenzinnigheid waar ik zo van houd. Maar het succes van Ella Langley voelt volledig verdiend. Deze Record of the Week is daarom vooral een eerbetoon aan alle muzikanten die jarenlang blijven geloven in hun droom. Want soms is de grootste hit niet het liedje, maar de weg die eraan voorafging.
★★★☆☆ (3 van de 5 sterren)
Cijfer: 6,9/10
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐⭐
Een enorme hit voor de countrywereld en een terechte beloning voor een artiest die jarenlang heeft gevochten voor haar doorbraak. Niet mijn smaak, wél mijn respect.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten