Er zijn bands die je een mooi verhaal vertellen.
En dan heb je Yard Act.
Die vertellen je een verhaal, lachen je halverwege uit, geven ondertussen de maatschappij een flinke schop onder de kont en vertrekken weer voordat je doorhebt wat er precies gebeurd is.
Dat is precies waarom deze band zo verfrissend is.
Met Empty Pledges bewijst Yard Act opnieuw dat postpunk anno nu helemaal niet zwaarmoedig of voorspelbaar hoeft te klinken. Integendeel. Het nummer bruist van de energie, de humor en de venijnige observaties waar de band inmiddels bekend om staat.
Frontman James Smith zingt eigenlijk nauwelijks. Hij praat, declameert, sneert en observeert. Alsof hij je in de kroeg een verhaal vertelt over alles wat er misgaat in de wereld, terwijl jij ondertussen je derde pint bestelt.
En gek genoeg werkt dat fantastisch.
Vanaf de eerste seconden trekt een strakke baslijn het nummer vooruit. De gitaren zijn scherp zonder overdreven agressief te worden, terwijl de drums een bijna dansbare groove neerleggen. Dat is misschien wel de grootste kwaliteit van Yard Act: ze combineren intelligentie met aanstekelijke muziek.
Je kunt nadenken.
Maar je kunt er ook gewoon op bewegen.
De productie klinkt rauw genoeg om geloofwaardig te blijven, maar is tegelijkertijd verrassend helder. Elk instrument krijgt zijn eigen plek. De bas vormt het fundament, de gitaren zorgen voor spanning en de subtiele toetsen geven het geheel extra kleur. Alles klinkt alsof het live in één ruimte is opgenomen.
Dat geeft het nummer karakter.
Tijdens het luisteren hoor je invloeden van Talking Heads, de ironie van The Fall, de energie van Parquet Courts en de scherpe maatschappijkritiek van **IDLES>. Toch klinkt Empty Pledges geen moment als een verzameling invloeden. Yard Act heeft inmiddels een volledig eigen smoelwerk ontwikkeld.
En dat is knap.
Het nummer zit bovendien vol kleine muzikale vondsten. Iedere luisterbeurt hoor je weer een nieuw detail in de ritmes, een gitaaraccent of een subtiele achtergrondpartij. Daardoor blijft Empty Pledges interessant, ook nadat je het al meerdere keren hebt gehoord.
Is er kritiek?
Misschien alleen dat James Smiths half gesproken zang niet voor iedereen is weggelegd. Wie een groot melodieus refrein verwacht, zal hier even moeten schakelen. Maar juist die eigenzinnige aanpak maakt Yard Act onderscheidend.
Ze proberen niet iedereen tevreden te stellen.
En gelukkig maar.
In een tijd waarin veel bands klinken alsof ze door dezelfde streamingalgoritmes zijn samengesteld, voelt Yard Act als een frisse wind. Ze zijn slim zonder elitair te worden, grappig zonder flauw te zijn en muzikaal avontuurlijk zonder de luisteraar kwijt te raken.
Empty Pledges is opnieuw een bewijs dat de Britse postpunkscene nog lang niet is uitgepraat.
En daar mogen we alleen maar blij om zijn.
⭐ Sterrenbeoordeling
★★★★½
Cijfer: 9,1
Hitpotentie: 8,4
🎤⚡ Met Empty Pledges levert Yard Act opnieuw een scherpe, geestige en onweerstaanbaar groovende postpunksingle af. De combinatie van James Smiths droogkomische voordracht, strakke ritmes en intelligente teksten maakt dit tot een nummer dat zowel het hoofd als de heupen aanspreekt. Geen doorsnee indiehit, maar een eigenzinnige single die bewijst dat originele gitaarmuziek nog springlevend is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten