Er zijn bands die koste wat kost modern willen klinken.
En dan zijn er bands die denken: waarom zouden we?
Echo & the Bunnymen behoort duidelijk tot die tweede categorie. Na meer dan veertig jaar hoeft de band rond Ian McCulloch niemand meer uit te leggen hoe je een sfeervolle rocksong schrijft. Met Brussels Is Haunted kiezen de Britten niet voor een radicale vernieuwing, maar voor een geluid dat voelt alsof het rechtstreeks uit hun gloriedagen is weggelopen.
En eerlijk gezegd…
dat is precies de charme.
Vanaf de eerste gitaar hoor je meteen waar dit nummer thuishoort. De glinsterende gitaren, de donkere melodieën en de galmende productie brengen je moeiteloos terug naar de tweede helft van de jaren tachtig.
Sterker nog…
het klinkt alsof dit nummer gewoon op een plaat uit 1987 had kunnen staan.
Tijdens het luisteren moest ik voortdurend denken aan de sfeer van Bombers Bay. Niet omdat Brussels Is Haunted een kopie is, maar omdat dezelfde mysterieuze, melancholische ondertoon overal aanwezig is. De muziek ademt dat typische Echo & the Bunnymen-geluid: zwevende gitaren, subtiele toetsen en een ritmesectie die nooit te veel doet, maar altijd precies genoeg.
Dat blijft hun handelsmerk.
Ian McCulloch klinkt ouder dan vroeger, uiteraard. De jaren hoor je terug in zijn stem. Maar juist die doorleefde klank past wonderwel bij de donkere sfeer van het nummer. Hij hoeft niet meer de jonge romantische rebel uit de jaren tachtig te zijn.
Hij is inmiddels de man die al die verhalen heeft meegemaakt.
En dat geeft de muziek extra gewicht.
De productie is warm en analoog. Gelukkig geen overdreven moderne effecten of dichtgesmeerde mix. Alles krijgt ruimte om te ademen. De gitaren schitteren zonder te domineren en de toetsen leggen een subtiele sluier over het geheel.
Tijdens het luisteren hoor je ook raakvlakken met The Cure, de atmosferische kant van The Chameleons en zelfs een vleugje Editors, die ooit veel inspiratie haalden uit precies dit soort muziek.
Toch blijft één ding duidelijk.
Zonder Echo & the Bunnymen hadden veel van die bands waarschijnlijk heel anders geklonken.
Is er kritiek?
Misschien alleen dat Brussels Is Haunted weinig risico neemt. Wie hoopt op een verrassende nieuwe richting zal die hier niet vinden. De band blijft dicht bij zijn vertrouwde geluid.
Maar soms is dat juist de juiste keuze.
Waarom iets veranderen als je nog steeds zo'n sfeervolle song kunt schrijven?
Brussels Is Haunted bewijst dat goede postpunk en new wave geen houdbaarheidsdatum hebben. Het voelt als een verloren hoofdstuk uit de jaren tachtig dat opeens is teruggevonden.
En voor liefhebbers van die periode is dat een prachtig cadeau.
⭐ Sterrenbeoordeling
★★★★½
Cijfer: 9,1
Hitpotentie: 8,4
🌙🎸 Met Brussels Is Haunted levert Echo & the Bunnymen een schitterende new-wave-single af die moeiteloos naast hun werk uit de jaren tachtig kan staan. De melancholische sfeer, de karakteristieke gitaren en de doorleefde stem van Ian McCulloch zorgen voor een nummer dat voelt alsof het rechtstreeks uit 1987 is komen aanwaaien. Nostalgisch? Zeker. Maar vooral ontzettend goe
Geen opmerkingen:
Een reactie posten