Soms vertelt een titel precies wat je kunt verwachten.
Bij Valium van Tom Odell is dat bijna letterlijk het geval.
Want eerlijk is eerlijk...
de muziek werkt bijna als valium.
Niet omdat het slecht is.
Maar omdat het zo rustig, zo ingetogen en zo gelijkmatig voortkabbelt dat je je soms afvraagt of er nog iets gaat gebeuren.
Tom Odell heeft in het verleden bewezen dat hij een meester is in het schrijven van kwetsbare pianoballads. Met Another Love schreef hij een moderne klassieker die miljoenen mensen wist te raken. De combinatie van zijn breekbare stem, eenvoudige pianospel en oprechte teksten bleek toen goud waard.
Die ingrediënten zijn ook op Valium aanwezig.
Alleen ontbreekt deze keer de magie.
Vanaf de eerste pianoklanken hangt er een melancholische sfeer over het nummer. De productie is klein gehouden, precies zoals je van Tom Odell mag verwachten. Zijn stem klinkt warm, breekbaar en geloofwaardig. Daar ligt het probleem ook niet.
Integendeel.
Tom zingt uitstekend.
Maar het liedje zelf blijft te veel hangen in dezelfde emotionele kleur.
Het tempo verandert nauwelijks, de melodie ontwikkelt zich maar mondjesmaat en een echte climax blijft uit. Daardoor voelt Valium eerder als een langgerekte gedachte dan als een nummer dat je meeneemt op een muzikale reis.
En dat is jammer.
Want juist op zijn beste momenten weet Tom Odell klein en groots tegelijk te klinken.
Hier blijft het vooral klein.
Heel klein.
De titel Valium blijkt daardoor onbedoeld misschien wel perfect gekozen. Het nummer heeft iets verdovends. Je wordt er rustig van, misschien zelfs té rustig. De muziek lijkt voortdurend op zoek naar een emotionele ontlading die uiteindelijk nooit helemaal komt.
Dat maakt de luisterervaring wat vlak.
De productie is overigens prachtig. Alles klinkt warm, organisch en sfeervol. De piano staat mooi centraal en ieder instrument krijgt voldoende ruimte. Technisch valt er nauwelijks iets op aan te merken.
Maar techniek alleen maakt nog geen onvergetelijk lied.
Je mist dat ene moment waarop je rechtop gaat zitten.
Dat ene refrein dat zich vastbijt.
Dat ene kippenvelmoment.
Het komt niet.
Misschien was dat ook nooit de bedoeling.
Misschien wilde Tom Odell juist een nummer maken dat voelt als een rustige ademhaling na alle drukte van de wereld.
En daarin slaagt hij.
Alleen blijft de vraag hangen of rust alleen voldoende is om een grote single te maken.
Voor mij net niet.
⭐ Sterrenbeoordeling
★★★☆☆
Cijfer: 6,9
Hitpotentie: 7,2
💊🎹 De titel Valium is treffend gekozen. Tom Odell levert een sfeervolle en prachtig geproduceerde ballad af, maar de muziek blijft zó ingetogen dat de spanning onderweg wat verdwijnt. Mooi gezongen en verzorgd uitgevoerd, maar uiteindelijk mist het nummer net dat beetje emotionele vuur waardoor zijn beste werk zo onvergetelijk is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten