CLAUDE – ALLES WAT IK WIL
Een magere muzikale oogst. Maar Claude laat eindelijk een andere kant van zichzelf horen.
★★★★☆ – 8/10::
<text>RECORD OF THE WEEK – DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN</text>
Het is deze week behoorlijk zoeken naar nieuwe muziek die me werkelijk weet te raken.
Veel aardige liedjes. Een paar redelijke producties. En vooral veel nummers waarvan ik na afloop denk: was dit het nou?
De muzikale oogst is deze week nogal magertjes.
En dan komt Claude voorbij.
Ja, Claude.
De man van de vrolijke, aanstekelijke popliedjes, de Franse invloeden en de radiovriendelijke refreinen.
Niet direct een artiest waarbij ik automatisch aan mijn INDIE TOP 20 denk.
Maar met Alles Wat Ik Wil laat hij een andere kant van zichzelf horen.
En die bevalt me verrassend goed.
Want achter die vrolijke uitstraling blijkt ook een gevoelige, persoonlijke artiest te zitten.
Wat me vooral aanspreekt, is dat Claude hier niet voortdurend probeert om een hit te scoren.
Het draait om de emotie.
Om het verhaal.
Om wat hij zelf wil vertellen.
En dat is voor mij een belangrijk verschil.
Want een liedje hoeft niet ingewikkeld te zijn om indruk te maken.
Soms is een persoonlijke boodschap veel krachtiger dan een peperdure productie met twintig mensen achter de mengtafel.
Hier krijgt Claude de ruimte om gewoon Claude te zijn.
Zijn stem heeft iets ontwapenends.
Er zit een zekere kwetsbaarheid in die ik bij zijn uitbundigere nummers minder sterk ervaar.
En juist daardoor komt deze single bij mij binnen.
Het is geen nummer dat je onmiddellijk bij de eerste tonen van je stoel blaast.
Maar dat hoeft ook helemaal niet.
De kracht zit juist in de ingetogen benadering.
In de oprechtheid.
En in het gevoel dat er achter deze compositie een persoonlijk verhaal schuilgaat.
Dat waardeer ik meer dan de zoveelste voorspelbare radioknaller.
Natuurlijk blijf ik kritisch.
Muzikaal had het wat mij betreft nog iets spannender gemogen.
Een onverwachte wending.
Een arrangement dat net iets meer durft.
Want hoe sympathiek en persoonlijk het nummer ook is, Claude blijft behoorlijk dicht bij de veilige kant van de popmuziek.
En dat voorkomt voor mij een nog hogere waardering.
Maar toch.
Ik merk dat ik deze uitvoering liever nog een keer hoor dan veel van de andere nieuwe singles van deze week.
En dat zegt genoeg.
Mijn oordeel: vier sterren. Een acht.
Een mooie, persoonlijke single waarin Claude bewijst dat hij meer kan dan vrolijke hitparadepop.
En daarmee verdient hij deze week mijn Record of the Week.
Niet omdat het de meest vernieuwende plaat is.
Niet omdat ik ineens een enorme Claude-fan ben geworden.
Maar omdat hij iets laat horen wat ik in de huidige popmuziek regelmatig mis.
Persoonlijkheid.
En soms is dat precies wat een nummer nodig heeft.
De muzikale oogst was deze week magertjes. Maar gelukkig stond er tussen al die middelmaat nog één Claude die niet alleen wilde entertainen, maar ook iets wilde vertellen.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★☆ – 8/10
<text>RECORD OF THE WEEK</text>
Plus: persoonlijke invalshoek, kwetsbare zang, oprechte emotie en een verrassend andere kant van Claude.
Min: muzikaal nog wat veilig; ik mis een onverwachte wending.
Voor liefhebbers van: Nederlandstalige gevoelige pop, MEAU en de ingetogen kant van BLØF.
Nederlandse Top 40-potentie: ★★★★☆ – Claude heeft een breed publiek en een toegankelijk geluid.
Eindoordeel: Een verrassend persoonlijke single die laat horen dat achter de vrolijke popster ook een gevoelige muzikant schuilgaat.
Deze week geen muzikale overvloed. Maar Claude bewijst dat één oprecht liedje soms meer waard is dan twintig middelmatige nieuwe releases.
8/10 – VIER STERREN.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten