KLANGKUENSTLER & LUVRE47 – FRIEDEN
Een muzikale mokerslag op zondag. Mag het misschien een tandje minder?
★★½☆☆ – 5/10
Zondagochtend.
Een kop koffie. De krant op tafel. Buiten is het rustig en ik ben nog niet helemaal wakker.
En dan zet ik Frieden op van Klangkuenstler en LUVRE47.
Nou, goedemorgen!
Binnen de kortste keren heb ik het gevoel dat iemand een complete Berlijnse technoclub in mijn woonkamer heeft gebouwd.
Inclusief geluidsinstallatie.
En zonder vergunning.
Klangkuenstler staat bekend om zijn compromisloze, harde techno. Samen met de Duitse rapper LUVRE47 levert hij met Frieden een behoorlijk stevige muzikale confrontatie af.
En laat ik meteen duidelijk zijn: ik heb helemaal niets tegen stevige elektronische muziek.
Integendeel.
Depeche Mode, Front 242, Nitzer Ebb en de stevigere kant van Editors kunnen mij uitstekend bekoren.
Maar er is voor mij een verschil tussen muzikale spanning en muzikale overrompeling.
En bij Frieden overheerst vooral dat laatste.
De beat dendert voort, de elektronische geluiden zijn onverbiddelijk en de Duitse rap voegt een rauwe, bijna agressieve energie toe.
Het klinkt industrieel.
Donker.
Onrustig.
Alsof een vrachtwagen vol synthesizers met hoge snelheid door een verlaten fabriekshal rijdt.
En niemand heeft de remmen gecontroleerd.
Toch begrijp ik de aantrekkingskracht.
Dit is muziek die gemaakt lijkt voor een donkere club, met honderden mensen die volledig opgaan in het ritme.
Daar kan die compromisloze energie ongetwijfeld indrukwekkend zijn.
Maar thuis, op een rustige zondag?
Nee, dank je.
Wat ik vooral mis, is een melodie die me werkelijk raakt.
Een onverwachte muzikale wending.
Een moment waarop de harde elektronische buitenkant plaatsmaakt voor iets kwetsbaars.
Want juist die tegenstelling maakt donkere elektronische muziek voor mij interessant.
Neem Depeche Mode.
Die band kan behoorlijk dreigend klinken, maar achter de elektronica schuilt bijna altijd een sterke compositie.
Bij Frieden hoor ik vooral de kracht van het ritme.
En eerlijk gezegd is dat voor mij niet voldoende.
Ook de titel vind ik opmerkelijk.
Frieden betekent vrede.
Een behoorlijk vreedzame titel voor muziek waarbij mijn koffiekopje bijna van tafel trilt.
Misschien zit daar juist de bedoeling achter: onrust en confrontatie in plaats van muzikale geruststelling.
Maar het blijft een stijl die me niet volledig weet te overtuigen.
Mijn oordeel?
Tweeënhalve ster. Een vijf.
Niet omdat Klangkuenstler en LUVRE47 hun vak niet verstaan.
De productie heeft kracht, de energie is enorm en de uitvoering is compromisloos.
Maar ik zoek in muziek meer dan alleen intensiteit.
Ik wil ook geraakt worden.
En bij Frieden voel ik vooral de behoefte om het volume wat lager te zetten.
Klangkuenstler en LUVRE47 noemen het Frieden. Mijn buren noemen het waarschijnlijk een reden om de politie te bellen.
Misschien moet ik het vrijdagavond om twee uur 's nachts nog eens proberen.
Maar op zondagmorgen?
Geef mij maar The Slow Show.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★½☆☆ – 5/10
Plus: krachtige elektronische productie, rauwe energie en een compromisloze aanpak.
Min: te overheersend, te weinig melodie en nauwelijks emotionele afwisseling.
Voor liefhebbers van: harde techno, industriële elektronica, Duitse rap en stevige clubmuziek.
INDIE TOP 20-potentie: ★☆☆☆☆ – Voor mijn persoonlijke lijst weinig kans.
Eindoordeel: Een harde, donkere muzikale confrontatie die in een technoclub ongetwijfeld beter tot zijn recht komt dan op mijn rustige zondag.
Frieden betekent vrede. Maar na dit nummer heb ik vooral behoefte aan een wapenstilstand.
5/10 – TWEEËNHALVE STER.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten