MIDNIGHT GENERATION – BE MY LOVER
Überkitsch uit de jaren tachtig. En verdorie, wat is dit lekker!
★★★★½ – 9/10
Soms moet je als serieuze muziekliefhebber gewoon even je principes overboord gooien.
Want daar is Be My Lover van Midnight Generation.
En werkelijk alles aan dit nummer schreeuwt jaren tachtig.
De synthesizers. De romantische uitstraling. De schaamteloze disco. En vooral die heerlijke muzikale overdaad.
Überkitsch!
Maar jongens, wat is dit lekker!
Midnight Generation komt uit Mexico en maakt een bijzondere combinatie van disco, funk en elektronische pop.
Een band die duidelijk niet bang is voor nostalgie.
Sterker nog: volgens mij hebben deze mannen ergens een tijdmachine gevonden en zijn ze rechtstreeks naar 1985 gereisd.
En gelukkig hebben ze de synthesizers meegenomen.
Be My Lover roept bij mij onmiddellijk herinneringen op aan de hoogtijdagen van de elektronische popmuziek.
Een beetje Pet Shop Boys.
Een flinke scheut Giorgio Moroder.
Een vleugje Daft Punk.
En ergens hoor ik zelfs iets van de uitbundige romantiek van The Sound of Arrows.
Alsof een discobal verliefd is geworden op een synthesizer.
En daar vervolgens een liedje over heeft geschreven.
Wat me vooral aanspreekt, is dat Midnight Generation die ouderwetse popromantiek helemaal niet probeert te verbergen.
Geen ironische knipoog om te laten merken dat ze eigenlijk veel te intelligent zijn voor zulke muziek.
Nee, ze omarmen de kitsch.
En precies daardoor werkt het.
Want goede popmuziek hoeft niet altijd ingewikkeld te zijn.
Soms wil ik gewoon een heerlijke melodie, een aanstekelijk ritme en een sfeer waarin alles even mooier lijkt dan de werkelijkheid.
Dat is geen muzikale zwakte. Dat is popplezier.
Natuurlijk kun je zeggen dat het allemaal weinig vernieuwend is.
En daar zit iets in.
Midnight Generation vindt de elektronische pop niet opnieuw uit.
Maar dat hoeft ook niet.
De band begrijpt iets wat veel hedendaagse producers lijken te vergeten: een goede groove en een sterke melodie zijn belangrijker dan de nieuwste technische snufjes.
En waar La Roux me onlangs met Night Vision juist teleurstelde door een wat gladde, veilige productie, heeft deze retrobenadering voor mij veel meer charme.
Het verschil?
Midnight Generation klinkt alsof de band oprecht plezier heeft in die ouderwetse overdaad.
Toch geef ik geen tien.
Daarvoor leunt Be My Lover iets te nadrukkelijk op bekende muzikale ingrediënten.
De verrassing zit vooral in hoe onweerstaanbaar die worden gecombineerd, niet in een compleet nieuw geluid.
Maar eerlijk gezegd kan me dat vandaag weinig schelen.
Want ik merk dat ik glimlach.
Dat mijn voet begint mee te bewegen.
En dat ik het nummer na afloop onmiddellijk opnieuw wil horen.
Mijn oordeel: viereneenhalve ster. Een negen.
Een heerlijk nostalgische discosingle die schaamteloos flirt met de jaren tachtig.
En daar ben ik bijzonder gevoelig voor.
Midnight Generation maakt geen muziek voor mensen die bang zijn voor kitsch. Dit is muziek voor mensen die weten dat een beetje overdreven romantiek soms precies is wat het leven nodig heeft.
De discobal mag weer aan.
En graag een beetje fel.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Plus: heerlijke retrosfeer, aanstekelijke discofunk, romantische synthpop en onweerstaanbaar muzikaal plezier.
Min: weinig vernieuwend en soms wel héél nadrukkelijk jaren tachtig.
Voor liefhebbers van: Pet Shop Boys, Giorgio Moroder, Daft Punk, The Sound of Arrows en Empire of the Sun.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een serieuze kandidaat voor de hoogste regionen.
Eindoordeel: Schaamteloze jaren-tachtigkitsch, maar met zoveel charme en muzikaal plezier dat ik er volledig voor val.
Überkitsch? Absoluut. Maar sommige muzikale guilty pleasures verdienen helemaal geen schuldgevoel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten