LOW – JUST LIKE CHRISTMAS
Geen Wham!, geen Slade. Gewoon een lief liedje dat me raakt.
Daar gaan we weer. Kerstmis.
Wham! wordt uit de mottenballen gehaald, Slade schreeuwt dat het kerstmis is en Mariah Carey heeft haar jaarlijkse pensioenvoorziening weer veiliggesteld.
Begrijp me niet verkeerd. Allemaal prima.
Maar soms wil ik met kerst iets anders horen.
Iets kleins. Iets liefs. Iets echts.
En dan kom ik uit bij Low.
Just Like Christmas verscheen oorspronkelijk in 1999, op hun prachtige kerstalbum Christmas. Een nummer dat nooit de commerciële status van de grote kerstklassiekers heeft bereikt.
Gelukkig maar, zou ik bijna zeggen.
Want juist die bescheidenheid maakt het zo bijzonder.
Geen gigantisch orkest, geen overdreven kerstsentiment en geen zanger die je met drie octaven probeert te overtuigen dat december de mooiste maand van het jaar is.
Gewoon Low.
De Amerikaanse band rond Alan Sparhawk en Mimi Parker.
Hun muziek had altijd iets bijzonders. Die prachtige samenzang, de ingetogen melancholie en het vermogen om met heel weinig middelen ontzettend veel gevoel over te brengen.
Ook Just Like Christmas heeft die magie.
Het nummer klinkt bijna ontwapenend eenvoudig. Een lichtvoetig ritme, een warme melodie en die vertrouwde stemmen.
Alsof iemand midden in de winter even een lampje aandoet.
Maar sinds het overlijden van Mimi Parker in 2022 heeft dit liedje voor mij een extra emotionele betekenis.
Misschien is deze hernieuwde uitgave wel een mooie manier om haar ieder jaar opnieuw te herinneren.
Een klein muzikaal eerbetoon.
Niet met grootse woorden of een overdreven monument, maar gewoon met een liedje dat mensen gelukkig maakt.
En eigenlijk vind ik dat veel mooier.
Want muziek heeft iets wonderlijks.
Iemand kan er niet meer zijn, terwijl zijn of haar stem toch ieder jaar opnieuw klinkt.
Precies zoals vroeger.
En ineens is een eenvoudig kerstliedje zoveel meer dan een kerstliedje.
Wat mij betreft hoeft Low helemaal niet te concurreren met Wham!, Slade of Mariah Carey.
Die hebben hun eigen plek in de kerstgeschiedenis.
Maar Just Like Christmas verdient wat mij betreft minstens zoveel aandacht.
Niet omdat het grootser is.
Juist omdat het kleiner durft te zijn.
Omdat het geen kerstgevoel probeert af te dwingen.
Het is er gewoon.
Mijn oordeel: vijf sterren. Een tien.
Een prachtig, lief en tijdloos liedje dat me eraan herinnert dat de mooiste kerstmuziek niet altijd uitbundig hoeft te zijn.
Soms is een warme stem genoeg.
En soms krijgt een liedje door de jaren heen een betekenis die niemand bij het opnemen had kunnen voorzien.
Wham! mag de kerstboom aanzetten. Low zorgt voor het licht vanbinnen.
En Mimi?
Haar stem blijft. Ook deze kerst weer.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten