BECK – DISAPPEARING ACT (OFFICIAL MUSIC VIDEO)
Een indrukwekkende videoclip die de muziek niet overschreeuwt, maar juist ondersteunt.
★★★★½ – 9/10 voor de videoclip
Soms heeft een prachtig nummer helemaal geen spectaculaire videoclip nodig.
Geen explosies. Geen dansende figuranten. Geen computeranimaties die meer kosten dan een gemiddeld rijtjeshuis.
Soms is eenvoud veel indrukwekkender.
En dat bewijst Beck met de nieuwe videoclip van Disappearing Act.
Laat ik meteen duidelijk zijn: ik vond het nummer al bijzonder mooi. Zijn album Ride Lonesome behoort voor mij tot de muzikale hoogtepunten van dit jaar. Vooral Failed Words heeft me persoonlijk diep geraakt.
Maar vandaag gaat het uitsluitend over de beelden.
En die zijn werkelijk prachtig.
De videoclip is geregisseerd door Mikai Karl, gebaseerd op een oorspronkelijk idee van Beck zelf.
We zien een zwart-witmontage van architectuur, rituelen, symbolische beelden en begrafenisprocessies.
Geen traditioneel verhaal met een duidelijk begin en einde.
Geen acteur die overdreven verdrietig in de camera kijkt.
En gelukkig ook geen Beck die voortdurend nadrukkelijk in beeld wil verschijnen.
Nee, de beelden mogen zelf spreken.
En dat doen ze.
Wat me vooral aanspreekt, is de ingetogen sfeer.
Het zwart-wit geeft de beelden iets tijdloos. Alsof je naar herinneringen kijkt waarvan je niet meer precies weet wanneer ze zijn ontstaan.
De begrafenisbeelden roepen gedachten op aan afscheid, verlies en vergankelijkheid.
Maar de videoclip wordt nergens goedkoop sentimenteel.
Dat vind ik knap.
Want bij zulke onderwerpen ligt overdreven dramatiek altijd op de loer.
Een beetje mist, een huilende figurant en een langzaam draaiende camera. Voor je het weet zit je naar een uitvaartverzekeringreclame te kijken.
Beck kiest gelukkig voor iets veel subtielers.
De beelden ondersteunen de muziek zonder haar te willen overtreffen.
En precies daarin schuilt voor mij de kracht van deze videoclip.
Er is ruimte om zelf iets te voelen.
Om herinneringen toe te laten.
Om na te denken over mensen die er niet meer zijn.
Voor mij persoonlijk maken vooral de beelden rond afscheid en vergankelijkheid indruk.
Niet omdat ze alles uitleggen.
Maar juist omdat ze dat niet doen.
Soms vertelt een beeld meer wanneer het zwijgt.
Toch heb ik een kleine kanttekening.
Door de abstracte montage blijft de videoclip soms wat afstandelijk. Een enkel persoonlijker moment had de emotionele betrokkenheid misschien nog kunnen versterken.
Maar misschien zou daarmee ook de bijzondere sfeer verloren gaan.
En uiteindelijk waardeer ik vooral de terughoudendheid.
Mijn oordeel: viereneenhalve ster. Een negen.
Een stijlvolle, ontroerende en zorgvuldig gemaakte videoclip.
Geen beelden die om aandacht schreeuwen.
Maar beelden die je uitnodigen om aandachtig te kijken.
Beck laat zien dat een goede videoclip niet groter hoeft te zijn dan het nummer. Hij moet het alleen begrijpen.
En dat doet Disappearing Act bijzonder goed.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN – VIDEOOORDEEL
★★★★½ – 9/10
Regie: Mikai Karl, naar een idee van Beck.
Plus: prachtig zwart-wit, sterke symboliek, ingetogen emotie en beelden die de muziek ondersteunen.
Min: de abstracte montage kan soms wat afstandelijk overkomen.
Visuele stijl: filmisch, melancholisch, sober en tijdloos.
Eindoordeel: Een indrukwekkende videoclip over vergankelijkheid en afscheid, zonder onnodig sentiment.
De muziek raakt je. De beelden laten je nog even langer nadenken.
9/10 – VIERENEENHALVE STER, UITSLUITEND VOOR DE VIDEOCLIP.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten