SOFT CELL – WAVE TO AMERICA
Frankie Goes to Hollywood ontmoet Erasure. En Marc Almond zwaait naar Amerika.
★★★★½ – 9/10
Soms hoor ik een nieuw nummer en moet ik onmiddellijk aan andere artiesten denken. Bij Wave To America van Soft Cell zijn dat er zelfs twee. De bombastische, bijna theatrale sfeer van Frankie Goes to Hollywood, vooral Welcome to the Pleasuredome, en de sprankelende synthesizers van Erasure. Een opmerkelijke combinatie. Maar wat mij betreft een bijzonder geslaagde. En ondertussen blijft het natuurlijk onmiskenbaar Soft Cell.
Wat een heerlijk elektronisch nummer!
Marc Almond en Dave Ball hebben me de afgelopen maanden al vaker verrast. The Space Inside vond ik bijzonder sterk en ook het album Danceteria laat horen dat Soft Cell veel meer is dan de groep van Tainted Love.
Want laten we eerlijk zijn: dat nummer blijft een klassieker, maar Soft Cell heeft muzikaal altijd veel meer te bieden gehad.
Hun muziek was donker, theatraal, soms behoorlijk ongemakkelijk en tegelijkertijd onweerstaanbaar dansbaar.
Precies die combinatie hoor ik terug in Wave To America.
Het nummer heeft een uitbundige elektronische uitstraling. De synthesizers geven het geheel een bijna feestelijk karakter, terwijl Marc Almond met zijn karakteristieke stem voor de nodige dramatiek zorgt.
En dan moet ik onmiddellijk aan Erasure denken.
Niet omdat Almond ineens klinkt als Andy Bell. Beide zangers hebben juist een heel eigen stemgeluid.
Maar de muzikale sfeer heeft iets van de opgewekte, melodieuze synthpop waarmee Vince Clarke en Andy Bell jarenlang indruk maakten.
Die warme elektronische klanken.
Dat gevoel van optimisme.
En vooral die onweerstaanbare liefde voor een goede popmelodie.
Maar ergens op de achtergrond hoor ik ook Frankie Goes to Hollywood.
Vooral Welcome to the Pleasuredome.
Die grootse muzikale uitstraling, waarin alles nét iets overdrevener mag.
Een beetje bombast.
Een beetje theater.
En vooral heel veel plezier.
Soft Cell maakt er gelukkig geen goedkope kopie van.
Dave Ball heeft altijd een eigen elektronische handtekening gehad. Zijn synthesizers klinken soms speels, maar kunnen ook plotseling iets duisters krijgen.
En juist daardoor blijft de muziek interessant.
Wave To America is bovendien meer dan een vrolijk elektronisch uitstapje.
Het nummer draait om de bijzondere relatie van Soft Cell met Amerika.
Vooral New York speelde een belangrijke rol in hun muzikale ontwikkeling.
Begin jaren tachtig was die stad een ontmoetingsplaats voor allerlei muzikale stromingen.
Disco, punk, new wave en experimentele elektronica liepen er voortdurend door elkaar.
Voor Marc Almond en Dave Ball was dat een wereld vol mogelijkheden.
En dat hoor je terug op Danceteria, hun zesde en laatste studioalbum.
Het album is een muzikale liefdesbrief aan het New York van de jaren tachtig.
Wave To America klinkt daarbij als een uitbundige groet aan een verdwenen tijdperk.
Marc Almond kijkt met nostalgie terug op zijn eerste ervaringen in Amerika.
Op de glamour.
De chaos.
De bijzondere mensen.
En natuurlijk de muziek.
Maar hij doet dat met een flinke knipoog.
Want Amerika was voor Soft Cell niet uitsluitend het land van de onbegrensde mogelijkheden.
Het was ook een land vol tegenstellingen.
En juist die dubbelzinnigheid past uitstekend bij hun muzikale karakter.
Wat mij vooral aanspreekt, is dat het nummer zo heerlijk uitbundig klinkt zonder zijn eigenzinnigheid te verliezen.
Dat is een kunst.
Want elektronische pop kan soms behoorlijk voorspelbaar worden.
Een simpele beat, een aardig refrein en klaar.
Bij Soft Cell gebeurt altijd iets meer.
Marc Almond heeft bovendien nog altijd een fantastische uitstraling als zanger.
Zijn stem is misschien niet technisch perfect.
Gelukkig maar.
Want juist die theatrale voordracht maakt hem zo herkenbaar.
Hij zingt alsof hij tegelijkertijd op een podium, in een nachtclub en midden in een persoonlijk drama staat.
En soms allemaal binnen dezelfde minuut.
Heb ik kritiek?
Een klein beetje.
De uitbundigheid maakt het nummer bijzonder aantrekkelijk, maar zorgt er ook voor dat de subtiliteit soms wat naar de achtergrond verdwijnt.
Ik had misschien graag één onverwachte muzikale wending gehoord.
Een moment waarop de elektronische productie ineens een donkerder richting kiest.
Maar eerlijk gezegd is dat nauwelijks een bezwaar.
Want Wave To America doet precies wat het moet doen.
Het maakt me vrolijk.
Het brengt me terug naar de jaren tachtig.
En het laat horen waarom ik al zo lang van elektronische popmuziek hou.
Toch krijgt het nummer ook een emotionele betekenis.
Dave Ball overleed op 22 oktober 2025, nadat hij het laatste Soft Cell-album had voltooid.
Daardoor klinkt Danceteria inmiddels als een muzikaal afscheid.
En dat maakt deze uitbundige single extra bijzonder.
Want achter al die feestelijke synthesizers schuilt ook een afscheid van een uitzonderlijke muzikale samenwerking.
Bijna een halve eeuw maakten Almond en Ball samen muziek.
En gelukkig hebben ze hun eigenzinnigheid nooit verloren.
Wave To America is daar een prachtig voorbeeld van.
Frankie Goes to Hollywood levert de bombast. Erasure zorgt voor de sprankeling. Maar Soft Cell maakt er uiteindelijk zijn eigen feestje van.
En ik dans graag nog één keer mee.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Zang: ★★★★½
Melodie: ★★★★½
Synthesizers: ★★★★★
Originaliteit: ★★★★½
Jaren-tachtigsfeer: ★★★★★
Herbeluisterbaarheid: ★★★★★
Plus: heerlijke synthesizers, theatrale zang, sterke melodie en een prachtige combinatie van nostalgie en uitbundigheid.
Min: soms iets te bombastisch; een onverwachte muzikale wending had het nummer nog sterker gemaakt.
Voor liefhebbers van: Frankie Goes to Hollywood, Erasure, Pet Shop Boys, Depeche Mode, The Human League en natuurlijk Soft Cell.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een serieuze kandidaat voor de top 5.
Eindoordeel: Wave To America is een feestelijk, melodieus en eigenzinnig synthpopnummer. Een prachtige herinnering aan de elektronische muziek van de jaren tachtig en tegelijkertijd een waardig onderdeel van het afscheid van Soft Cell.
Frankie Goes to Hollywood opent de deuren van de Pleasuredome. Erasure verzorgt de verlichting. En Marc Almond staat bij de ingang met een enkele reis naar Amerika.
9/10 – VIERENHALVE STER.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten