J.BERNARDT – REMEDY
Warhaus heeft er een buurman bij. En die mag blijven.
★★★★½ – 8,5/10
België blijft een merkwaardig land. Ze hebben er drie officiële talen, eindeloze politieke onderhandelingen en blijkbaar een onuitputtelijke voorraad muzikanten die precies weten hoe je melancholie aantrekkelijk kunt laten klinken.
Neem J.Bernardt.
Achter die naam schuilt Jinte Deprez, bekend van Balthazar. En met Remedy kom ik terecht in een muzikale wereld die me onmiddellijk aan Warhaus doet denken.
Dat is eigenlijk niet zo vreemd.
Warhaus is immers het soloproject van Maarten Devoldere, eveneens bekend van Balthazar.
Blijkbaar hebben die mannen tijdens hun gezamenlijke muzikale verleden niet alleen de repetitieruimte gedeeld, maar ook een zekere voorkeur voor duistere, elegante popmuziek ontwikkeld.
En daar heb ik helemaal niets op tegen.
Remedy heeft voor mij precies die sfeer die Warhaus zo aantrekkelijk maakt.
Een beetje mysterieus.
Een beetje verleidelijk.
En met een melancholische ondertoon die nergens om medelijden vraagt.
Het is muziek die niet onmiddellijk al haar geheimen prijsgeeft.
Geen overdreven vrolijk refrein dat je na twintig seconden moet overtuigen dat het leven één groot feest is.
Gelukkig maar.
Ik ben doorgaans al blij wanneer de koffie goed is en de computer zonder problemen opstart.
Wat mij vooral aanspreekt, is de volwassen uitstraling van het nummer.
J.Bernardt lijkt niet geïnteresseerd in goedkope effecten of overdreven muzikale gebaren.
De aantrekkingskracht zit juist in de beheersing.
In de manier waarop sfeer en melodie elkaar versterken.
Dat roept bij mij herinneringen op aan de donkere pop van Warhaus, maar ook aan de meer ingetogen kant van Arctic Monkeys en de sensuele melancholie van Tindersticks.
Vooral die laatste vergelijking vind ik interessant.
Want sommige muziek heeft geen haast nodig om spanning op te bouwen.
Ze hoeft niet harder te worden.
Niet sneller.
Ze moet vooral iets suggereren.
En dat doet Remedy.
De titel betekent natuurlijk zoiets als geneesmiddel.
Dat klinkt hoopvol.
Al vermoed ik dat de Belgische gezondheidszorg voorlopig nog geen J.Bernardt op doktersrecept gaat verstrekken.
Jammer eigenlijk.
Het zou een aangename verandering zijn ten opzichte van de gebruikelijke bijsluiters.
De muzikale verwantschap met Warhaus is tegelijkertijd een voordeel en een risico.
Want zodra je die vergelijking eenmaal hebt gemaakt, ga je automatisch op zoek naar overeenkomsten.
En voor je het weet beoordeel je J.Bernardt niet meer op zijn eigen kwaliteiten, maar op de vraag hoeveel hij op Maarten Devoldere lijkt.
Dat zou onterecht zijn.
Jinte Deprez verdient zijn eigen muzikale ruimte.
Hij heeft een andere persoonlijkheid en een eigen benadering van melodie en sfeer.
Toch blijft de familiegelijkenis voor mij hoorbaar.
Het is alsof twee voormalige huisgenoten ieder een eigen appartement hebben betrokken, maar nog steeds dezelfde platenkast bezitten.
De inrichting verschilt.
De smaak is herkenbaar.
En beide appartementen zijn muzikaal bijzonder aantrekkelijk.
Mijn kritiek?
Ik zou graag horen dat Remedy zich nog nadrukkelijker losmaakt van die vertrouwde Belgische indie-esthetiek.
Een onverwachte muzikale wending zou het nummer meer eigen karakter kunnen geven.
Want sfeer alleen is uiteindelijk niet voldoende.
Een echt uitzonderlijk nummer moet ook iets achterlaten dat je niet onmiddellijk kunt vergelijken met een andere artiest.
Dat mis ik hier nog net.
Maar verder is dit een bijzonder prettige kennismaking.
Een nummer dat niet schreeuwt om aandacht, maar haar geleidelijk weet vast te houden.
En dat is in een tijd waarin vrijwel iedere artiest binnen vijftien seconden indruk probeert te maken een verademing.
J.Bernardt hoeft Warhaus niet te overtreffen.
Hij moet vooral zichzelf blijven.
Met Remedy lukt dat al behoorlijk goed.
En mocht de Belgische muziekscene binnenkort opnieuw een soloproject afleveren met dezelfde donkere aantrekkingskracht, dan hoor ik het graag.
Ze mogen er alleen wel een keer een vrolijke naam aan geven.
Voor de afwisseling.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 8,5/10
Sfeer: ★★★★★
Melodie: ★★★★½
Zang: ★★★★½
Melancholie: ★★★★★
Originaliteit: ★★★★☆
Herbeluisterbaarheid: ★★★★½
Plus: een aantrekkelijke donkere sfeer, beheerste uitstraling en die heerlijke Belgische melancholie.
Min: de verwantschap met Warhaus is nadrukkelijk; een onverwachte muzikale wending zou het eigen karakter versterken.
Voor liefhebbers van: Warhaus, Balthazar, Tindersticks en de ingetogen kant van Arctic Monkeys.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★½
Eindoordeel: Remedy laat J.Bernardt horen in een muzikale wereld die me sterk aan Warhaus doet denken. Donker, elegant en aangenaam melancholisch. België heeft misschien moeite om een regering te vormen, maar aan goede muzikanten ontbreekt het gelukkig niet. 8,5/10
Geen opmerkingen:
Een reactie posten