BLEECH 9:3 – TOURNIQUET
Ja. Dit is voor mij hun beste nummer tot nu toe.
★★★★½ – 9/10
Soms hoor je een nieuwe band en denk je: interessant.
Dan komt er nog een nummer en denk je: die moeten we in de gaten houden.
En vervolgens verschijnt er ineens een liedje waarbij alles op zijn plek valt.
Dat nummer is voor mij Tourniquet.
Bleech 9:3 is nog maar nauwelijks begonnen. De Ierse band rond Barry ‘Baz’ Quinlan en Sam Duffy bracht in mei zijn titelloze debuut-EP uit, speelde dit jaar onder meer Reading & Leeds en stond in september nog in Bitterzoet in Amsterdam. Tourniquet was live al langer een publieksfavoriet en verscheen op 1 oktober eindelijk officieel. Dansende Beren
En ik zeg het maar meteen:
dit vind ik het beste nummer dat ik tot nu toe van Bleech 9:3 heb gehoord.
Niet omdat ze hier harder spelen.
Juist niet.
Tourniquet begint opvallend beheerst. De zang komt bijna fluisterend binnen. De drums houden zich aanvankelijk in en daaronder ligt een zware bas die ervoor zorgt dat je vanaf de eerste seconden voelt dat er iets gaat gebeuren.
Maar Bleech 9:3 heeft geen haast.
Dat vind ik sterk.
Waar Ceiling en Figure 8 je sneller bij de keel grijpen, laat Tourniquet de spanning langzaam oplopen. De band bouwt, schuurt en houdt zich vervolgens nét lang genoeg in.
En dan die gitaren.
Heerlijk.
Dit is precies het soort alternatieve gitaarmuziek waar ik graag naar zoek: grunge zonder verkleedfeestje uit 1993 te worden. Je hoort de jaren negentig, natuurlijk. Nirvana ligt ergens op de loer, evenals de zwaardere kant van shoegaze en moderne bands als Wunderhorse.
Maar Bleech 9:3 begint steeds meer als Bleech 9:3 te klinken.
Dat is belangrijk.
De kern zit voor mij in de combinatie van hard en kwetsbaar. Tourniquet gaat over liefde, maar bepaald niet over rozen, kaarslicht en samen een weekendje naar de Veluwe.
Dit is liefde die pijn doet.
De titel zegt eigenlijk alles. Een tourniquet gebruik je om een ernstige bloeding af te knellen.
Romantischer wordt het vandaag niet.
De terugkerende gedachte — zelfs wanneer ik fout zit, blijf ik van je houden — geeft het nummer iets obsessiefs en wanhopigs. Liefde als iets waaraan je je vastklampt terwijl je eigenlijk weet dat het pijn veroorzaakt. Ook andere recensenten signaleren juist die combinatie van liefde en pijn als het hart van het nummer. Dansende Beren
En toch wordt het nergens sentimenteel.
Daarvoor zijn de gitaren te smerig.
Mijn kritiek?
Jawel.
De jarennegentiginvloeden blijven nadrukkelijk aanwezig. Af en toe hoor ik nog iets te duidelijk waar deze jongens hun platenkast hebben staan. Voor een 10 wil ik straks dat ene nummer horen waarbij ik helemaal geen vergelijkingen meer nodig heb.
Maar Tourniquet komt behoorlijk dichtbij.
Want hier hoor ik voor het eerst niet alleen een veelbelovende nieuwe band.
Ik hoor een band die zijn eigen geluid begint te vinden.
En dát is veel interessanter.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Gitaar: ★★★★★
Spanning: ★★★★★
Zang: ★★★★½
Melodie: ★★★★½
Originaliteit: ★★★★☆
Plus: prachtige spanningsopbouw, rauwe gitaren en tegelijkertijd opvallend kwetsbaar.
Min: de grunge-invloeden zijn nog steeds duidelijk hoorbaar.
Voor liefhebbers van: Wunderhorse, Nirvana en donkere Britse/Ierse alternatieve gitaarrock.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★
Eindoordeel: Ceiling maakte nieuwsgierig, Figure 8 bevestigde het talent, maar Tourniquet is voor mij voorlopig het moment waarop Bleech 9:3 alles goed doet. Hun beste nummer tot nu toe. 9/10.
Meer over de band en hun komende shows staat op de officiële website van Bleech 9:3.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten