zaterdag 7 maart 2026

RECORD OF THE WEEK RECENSIE: Harry Styles – American Girls★★★★½

4

🌟 RECORD OF THE WEEK

RECENSIE: Harry Styles – American Girls

Er zijn popsterren die hits maken.

En er zijn popsterren die een sfeer bouwen waar hits vanzelf in ontstaan.

Harry Styles zit inmiddels stevig in die tweede categorie. American Girls klinkt alsof iemand een oude cassette uit 1987 heeft gevonden, er wat moderne glans overheen heeft gegoten en vervolgens dacht: ja hoor, dit werkt nog steeds.

En verdomd.

Het werkt.

Het nummer begint licht. Gitaar, een groove die meteen vertrouwd voelt. Niet schreeuwerig. Niet overdreven. Gewoon een tempo dat je langzaam meesleept. De productie heeft dat typische Harry Styles-recept: een mix van retro pop, zachte rock en een vleugje melancholie dat het geheel net iets serieuzer maakt dan de titel doet vermoeden.

Zijn stem blijft de motor. Warm, ontspannen, bijna nonchalant. Alsof hij weet dat hij een hit in handen heeft en daarom nergens hoeft te forceren.

De refreinen zijn groot genoeg om mee te zingen maar slim genoeg om niet meteen plat te slaan. En dat is precies waarom Harry Styles tegenwoordig zo goed werkt: hij begrijpt dat popmuziek niet altijd moet schreeuwen.

Soms moet het gewoon lekker rollen.

En dat doet American Girls.

Maar eerlijk is eerlijk: het voelt ook een beetje als een formule die inmiddels perfect is geworden. Geen risico’s. Geen rare bochten. Alles klopt precies zoals je verwacht.

En soms wil je juist dat onverwachte.

Maar ondertussen zing je het refrein alweer mee.

Dus misschien is dat ook gewoon de bedoeling.


Beoordeling: ★★★★½
Cijfer: 8,9

Hitpotentie: 9,4

Een popsong die weet dat hij een hit is —
en daar rustig van geniet.


https://youtu.be/o6jQo3-iCao?si=TmBVvC9WIlDEL41p

INDIE TOP 20 WEEK 10

🎧 INDIE TOP 20 – WEEK 10

De Alternatieve Muziekman

Er zijn weken waarin er veel verandert.

En er zijn weken waarin de muziek besluit: we laten het gewoon nog even zo.

Week 10 is zo’n week. Bovenin blijft het stevig staan, alsof niemand het aandurft om The Boxer Rebellion van de troon te duwen. Ondertussen sluipen nieuwe namen binnen, oude bekenden blijven hangen en ergens halverwege de lijst staan nummers die al weken doen alsof ze per ongeluk zijn blijven plakken.

Kortom: precies zoals een goede indie-lijst hoort te voelen.




🎁 KLEINE VERRASSING

#17 JESSIE WARE – Ride

★★★★★ — 9,3 — Hitpotentie: 8,9

Disco, new wave en een vleugje Morricone. Alsof een nachtclub ineens gevoel krijgt.


💥 OEI, WAT EEN DRAMA

#20 MATT BERNINGER – Blue Monday

★★★☆☆ — 6,7 — Hitpotentie: 6,3

Een goede stem kan veel dragen. Maar zelfs Matt kan niet elke maandag redden.


DE VOLLEDIGE INDIE TOP 20

1. THE BOXER REBELLION – Hidden Meanings
★★★★★ — 9,1 — Hitpotentie: 8,2
Nog steeds de soundtrack van mensen die te veel voelen en daar geen plan voor hebben.

2. MANCHESTER ORCHESTRA – The Grocery (Live From Union Chapel)
★★★★★ — 9,2 — Hitpotentie: 7,6
Live wordt dit geen liedje meer maar een bekentenis.

3. THE BOXER REBELLION – Flowers In The Water 🌟
★★★★★ — 9,0 — Hitpotentie: 8,5

4. ARCTIC MONKEYS – Opening Night
★★★★☆ — 8,3 — Hitpotentie: 8,0
Alex Turner klinkt nog steeds alsof hij net een whisky heeft uitgevonden.

5. LADYTRON – A Death In London
★★★★☆ — 8,4 — Hitpotentie: 7,9
Elektronica die kouder is dan de stad waar het over gaat.

6. SEAROWS – In Violet
★★★★☆ — 8,2 — Hitpotentie: 7,5
Fluisteren als kunstvorm.

7. YUNGBLUD – Suburban Requiem
★★★★½ — 8,8 — Hitpotentie: 8,4
Een zombie-nummer dat verrassend veel hart heeft.

8. LYKKE LI – Lucky Again
★★★★½ — 8,7 — Hitpotentie: 8,3
Verdriet dat elegant blijft.

9. AMBER RUN – Jane
★★★★☆ — 8,1 — Hitpotentie: 7,7
Een afscheid dat blijft wachten.

10. PETER GABRIEL – Put The Bucket Down (Bright-Side Mix)
★★★★☆ — 8,4 — Hitpotentie: 7,2
Zelfs op zijn leeftijd nog nieuwsgieriger dan de meeste twintigers.

11. PERFUME GENIUS – Undercurrent (Clean Heart)
★★★★☆ — 8,3 — Hitpotentie: 7,1
Dromen waar je liever niet uit wakker wordt.

12. HONEY I'M HOME – Wishful Thinking
★★★★½ — 8,6 — Hitpotentie: 7,4
Nederlandse mist waar je graag in verdwaalt.

13. ROMY – Love Who You Love
★★★★☆ — 8,0 — Hitpotentie: 8,2
Warm, eerlijk en gevaarlijk oprecht.

14. INDOCHINE – Sanna Sur La Croix
★★★★☆ — 8,1 — Hitpotentie: 7,6
Franse dramatiek die nog steeds werkt.

15. THE TEMPER TRAP – Into The Wild
★★★★☆ — 8,0 — Hitpotentie: 7,9
Geen nieuwe Sweet Disposition, maar die stem blijft magisch.

16. FINK – Memorise Your Senses 🆕
★★★★☆ — 8,3 — Hitpotentie: 6,9
Fink is Fink. En dat is meestal genoeg.

17. JESSIE WARE – Ride 🆕 🎁
★★★★★ — 9,3 — Hitpotentie: 8,9

18. DAUGHTER – Not Enough
★★★★☆ — 8,1 — Hitpotentie: 7,4
Spoiler: het wordt nooit genoeg.

19. BAND OF HORSES – (Binding Time Is A) Boat To Row
★★★★☆ — 8,0 — Hitpotentie: 7,2
Amerikaanse melancholie op kruissnelheid.

20. MATT BERNINGER – Blue Monday 💥
★★★☆☆ — 6,7 — Hitpotentie: 6,3


📈 STIJGER VAN DE WEEK

YUNGBLUD – Suburban Requiem
De zombie leeft nog.

📉 DALER VAN DE WEEK

Romy – Love Who You Love
Liefde is mooi, maar de concurrentie ook.


👑 DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN ZEGT:

Sommige nummers komen binnen.

Andere nummers blijven wonen.

Week 10 heeft er een paar van die laatste.


1.1 THE BOXER REBELLION - Hidden Meanings


 2.4 MANCHESTER ORCHESTRA- The Grocery (Live From Union Chapel )


3.2  THE BOXER REBELLION - Flowers In The Water *


4.4 ARTIC MONKEYS- Opening Night 


5.6 LADYTRON - A Death In London


6.7 SEAROWS- In Violet


7.9 YUNGBLUD - Suburban Requiem *


8.11 LYKKE LI - Luky Again *


9.5 AMBER RUN -Jane


10.12  PETER GABRIEL - Put The Bucket Down ( Bright -Side Mix)


11.13   PERFUME GENUIS - Undercurrent (Clean Heart)


12.14 HONEY I'M HOME - Wishful Thinking


13.8 ROMY - Love Who You Love 

 14.10 INDOCHINE - Sanna Sur La Croix

15.17 THE TEMPER TRAP - Into The Wild

16.-- FINK - Memorise Your Senses

17.-- JESSIE WARE - Ride 

18.15 DAUGHTER- Not Enough 

19.16  BAND OF HORSES - (Binding Tim Is A ) Boat To Row

20.18 MATT BERMINGER -Blue Monday 


woensdag 4 maart 2026

RECENSIE: Metric – Time Is A Bomb★★★★☆



4

RECENSIE: Metric – Time Is A Bomb

Er zijn bands die ouder worden en steeds meer synthesizers kopen.

En er zijn bands die op een gegeven moment zeggen: genoeg met die knoppen, geef mij een gitaar.

Metric kiest hier duidelijk voor optie twee.

Time Is A Bomb begint zonder omweg. Geen intro die langzaam sfeer moet opbouwen. Geen elektronische mist. Gewoon gitaren. Hard. Direct. Alsof de band zelf ook een beetje verrast is dat ze dit nog steeds kunnen.

Emily Haines klinkt hier scherper dan je misschien verwacht. Haar stem heeft altijd iets koels gehad, maar hier zit ook een randje frustratie in. Niet schreeuwerig. Meer het soort boosheid dat langzaam kookt.

De gitaren doen het echte werk.

Geen synths die alles mooi dichtplamuren. Geen elektronische glanslaag. Gewoon riffs die door het nummer trekken alsof ze haast hebben. Het voelt rauwer dan hun recentere werk.

En dat is verfrissend.

Maar ook een beetje nostalgisch.

Het klinkt alsof Metric even terugloopt naar hun eigen beginjaren. Niet omdat ze geen nieuwe ideeën hebben, maar omdat ze herinnerd willen worden aan waarom ze ooit begonnen.

En eerlijk?

Dat werkt.

Want Time Is A Bomb heeft energie. Het heeft richting. Het voelt als een band die weer even op instinct speelt in plaats van op ontwerp.

Maar het blijft ook veilig.

Geen revolutie.

Geen onverwachte wending.

Gewoon een goed rocknummer.

En soms is dat precies genoeg.


Beoordeling: ★★★★☆
Cijfer: 8,2

Hitpotentie: 7,8

Geen synthpop.

Gewoon gitaren die doen wat gitaren moeten doen.




https://youtu.be/b5-k5D-Rwng?si=ixNl8dwbNqoxQte-

RECENSIE: YUNGBLUD – Time (Live From Hansa Studio★★★★☆


4

RECENSIE: YUNGBLUD – Time (Live From Hansa Studios)

Er zijn artiesten die alles volbouwen.

En er zijn artiesten die ineens besluiten: laat alles maar weg. Dan zien we wel wat er overblijft.

Dat is precies wat hier gebeurt.

Time (Live From Hansa Studios) is de naakte versie van YUNGBLUD. Geen muur van gitaren. Geen stadiondrama. Geen productie die probeert groter te zijn dan de emotie.

Alleen een stem.

En een moment.

Het begint bijna ongemakkelijk stil. Alsof iedereen in de studio even niet weet of ze wel mogen ademen. Zijn stem komt binnen zonder bescherming. Breekbaar. Soms zelfs een beetje wankel.

Maar juist daardoor geloof je het.

Dit is geen performance die perfect moet zijn.

Dit is iemand die iets wil zeggen voordat hij weer moet schreeuwen.

En dat werkt verrassend goed.

Je hoort hier een andere YUNGBLUD dan de festivalversie. Minder bravoure. Minder attitude. Meer mens. De melodie krijgt ineens ruimte om te ademen. De tekst voelt eerlijker, omdat er niets is om je achter te verstoppen.

En ergens besef je:

Dit is misschien wel de echte versie.

Maar eerlijk is eerlijk — het mist ook iets.

De energie.

De chaos.

De adrenaline die zijn muziek normaal laat ontploffen.

Dit is geen revolutie.

Dit is reflectie.

En dat is misschien precies waarom het blijft hangen.


Beoordeling: ★★★★☆
Cijfer: 8,4

Hitpotentie: 7,2

Geen festivalmoment.

Wel een zeldzaam moment van stilte.



https://youtu.be/Gw8x7uE_BEY?si=9FTRnpLh0plTMubv

RECENSIE: Fink – Memorise Your Senses ★★★★☆


4

RECENSIE: Fink – Memorise Your Senses

Er zijn artiesten die zichzelf opnieuw willen uitvinden.

En er zijn artiesten die denken: ik weet precies wie ik ben, succes ermee.

Fink hoort al jaren bij die tweede categorie.

Memorise Your Senses, voorbode van zijn aankomende negende album, klinkt precies zoals je hoopt en een beetje zoals je verwacht. Een gitaar die ademt. Een stem die klinkt alsof hij een geheim vertelt dat eigenlijk niet voor iedereen bedoeld was.

En dat is precies de charme.

Fink probeert je niet te overtuigen. Hij fluistert. Zijn stem hangt ergens tussen vermoeidheid en wijsheid. Niet groot. Niet dramatisch. Maar echt. Alsof hij dit nummer opnam in een kamer waar niemand anders aanwezig was.

De productie blijft minimalistisch. Een paar subtiele lagen. Een groove die nauwelijks beweegt maar toch blijft trekken. Je voelt dat alles hier draait om ruimte. Ruimte voor stilte. Ruimte voor betekenis.

Fink is Fink.

En dat bedoel ik als compliment.

Maar ook een beetje als kanttekening.

Want terwijl je luistert, besef je dat hij geen nieuwe weg inslaat. Geen onverwachte bocht. Geen radicale verandering. Dit is een artiest die zijn terrein kent en daar rustig blijft rondlopen.

Dat kan veilig voelen.

Maar ook geruststellend.

En eerlijk gezegd: in een wereld waar iedereen schreeuwt, werkt fluisteren soms beter.


Beoordeling: ★★★★☆
Cijfer: 8,3

Hitpotentie: 6,9

Geen hitmachine.

Wel muziek die langzaam onder je huid kruipt.

https://www.youtube.com/watch?v=5qf7H_twSHs